Marian Wesół (na zdjęciu po lewej) urodził się 1 grudnia 1924 r. w Elizewie. Do czasu wybuchu II wojny światowej pomagał ojcu Władysławowi w prowadzeniu gospodarstwa i uczył się w szkole powszechnej.

Kiedy wybuchła wojna miał 16 lat. Razem z rodzicami został wysiedlony do Generalnej Guberni, jednakże tam nie dotarł, gdyż w Łodzi nastąpiła selekcja, po której został odłączony od rodziny i wywieziony na przymusowe roboty w głąb III Rzeszy. Przebywał tam 7 lat. Pod koniec 1945 r. był jeńcem wojennym w więzieniu Hameln w północnych Niemczech.

Przez okres okupacji pisywał listy do rodziców mieszkających we wsi Biesiadki. Po zakończeniu wojny rodzice Mariana Wesół nie otrzymywali od niego żadnych wieści. Matka Mariana Rozalia wspominała, że o synu należy zapomnieć, bo przez 2 lata nie dał znaku życia i na pewno zginął. Tymczasem w grudniu 1947 r. mój stryj Marian Wesół wraz z kolegą szczęśliwie powrócił do domu w Elizewie. Moja babcia i mój ojciec Alojzy Wesół nie mogli w to uwierzyć - radość jednoczyła przy stole członków rodziny, którym dane było przetrwać wojnę.

Marian Wesół po wojnie pracował jako kierowca mechanik. W 1949 r. wstąpił w związek małżeński z mieszkanką Elizewa Barbarą Masiakowską. Jako patriota prześladowany przez władzę ludową w 1954 r. musiał opuścić rodzinne strony, wyprowadzając się do wsi Jeziorkki Wałeckie koło Tuczna na ziemie odzyskane. Objął kilkuhektarowe gospodarstwo, które rozwinął, następnie przekazał je synom - Józefowi i Stefanowi Wesół.

Autor: Henryk Wesół

Zdjęcia pochodzą z archiwum Henryka Wesół