Gdy mieszkańcy Kcyni słyszą nazwisko Wicherkiewicz, ich skojarzenia od razu kierują się w stronę Bolesława Wicherkiewicza, okulisty, sławnego profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego, który prowadził swoją praktykę w Krakowie (zobacz archiwalną notkę prasową poniżej, nadesłaną przez p. Romana Tadycha). Niewielu wie, że również młodszy brat Bolesława, Bogdan (ur. 1855), był lekarzem okulistą. Prowadził swoją praktykę w Gdańsku i Poznaniu.
Sylwetkę żony Bogdana Wicherkiewicza, Marii, przybliża artykuł autorstwa jej wnuka, Tomasza S. Wicherkiewicza. Zapraszam Państwa do lektury:
11 listopada 1875 r. urodziła się Maria ze Sławskich Wicherkiewiczowa, moja Babcia.
Urodzona w Szamotułach jako Maria Julia Sławska niespokojny temperament odziedziczyła podobno po włoskiej prababce – Vincenzy Stopani, żonie generała Wincentego Axamitowskiego - legionisty, napoleońskiego komendanta. Jako kilkuletnie dziecko przeniosła się z rodzicami i rodzeństwem do Poznania, w którym jej ojciec otrzymał stanowisko sędziego sądu ziemskiego. Po zamążpójściu i przenosinach z mężem [Bogdanem Wicherkiewiczem - dopisek JM] na jego praktykę okulistyczną, w Gdańsku w 1895 roku urodziła się pierwsza córka Marii – Janina: „jako opiekunkę do niej sprowadzono z Poznania zaufaną Bamberkę". Z czasów gdańskich pochodzi niezwykle barwny Babciny pamiętnik, opublikowany w 1983 r. przez Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie, jako jeden z "Trzech pamiętników pomorskich" (zredagowanych przez ... jednego z moich późniejszych kaszubskich mistrzów, prof. Józefa Borzyszkowskiego).
W 1897 roku małżeństwo Wicherkiewiczów przeniosło się do Poznania. Zamieszkali w kamienicy przy ul. Św. Marcin 11. Tu przyszły na świat córka Izabella i syn Stefan (mój Ojciec). W ich domu bywali zaprzyjaźnieni literaci: Kornel Makuszyński, Magdalena Samozwaniec, Kazimiera Iłłakowiczówna, Remigiusz Kwiatkowski, Stefan Balicki. Dr Bogdan Wicherkiewicz prowadził tuż obok swą wyjątkowo nowoczesną, odziedziczoną po bracie Bolesławie (profesorze Uniwersytetu Jagiellońskiego) klinikę chorób ocznych.
https://pl.wikipedia.org/…/Kamienica_przy_%C5%9Awi%C4%99tym…
Maria Sławska-Wicherkiewicz debiutowała w 1904 roku na łamach „Pracy”, „Wielkopolanina” i w poznańskich dziennikach opowiadaniami i krótkimi utworami poetyckimi.
Okupację niemiecką spędziła w Warszawie u swojej siostry Zofii. Do Poznania wróciła w czasie walk o Cytadelę. W czasach stalinowskich pisała głównie do szuflady, jednak po odwilży znowu zaczęła publikować. Ostatnią książkę – powieść historyczną "Jan Quadro z Lugano" (o pochodzącym z włoskojęzycznej Szwajcarii budowniczym poznańskiego Ratusza) wydała w wieku 85 lat.
Zmarła w 1962 roku, a w 1983 r. jej trumnę i trumnę dra Bogdana Wicherkiewicza przeniesiono na Cmentarz Zasłużonych na Wzgórzu Św. Wojciecha. Jej portret można zobaczyć w poznańskim Muzeum im. Henryka Sienkiewicza."
http://www.lepszypoznan.pl/…/kalendarium-poznanskie-11-list…
Niedawno życie i twórczość Marii i "Jej mężczyzn" (m.in. brata = architekta Rogera Sławskiego, męża - dra Bogdana [zmarłego w 1925 r. - dopisek JM], syna = mojego ojca Stefana, a nawet moje) zainspirowały artystycznie i dokumentacyjnie do malarskiego cyklu moją Przyjaciółkę - Urszula Wilczyńska (oraz Jej z kolei mężczyzn: męża Marka i syna - Karola), która w jednej z wizji (poniżej) uwieczniła na jednym płótnie rozmaite etapy i momenty życia Marii ...
Najważniejsze z dzieł Babci Marii (skrupulatne opracowanie "Rynek Poznański i jego patrycjat" z 1925 r.) wznowiono w "Kronice Miasta Poznania" i wydano z moją przedmową w 1998 r.
https://www.poznan.pl/mim/public/studia/attachments.att…
Historyjka nieledwie rodzinna w bonusie: budynek zwany dawniej Collegium Chemicum UAM, obecnie Collegium Heliodori Święcicki, w którym znalazł siedzibę mój macierzysty Instytut Orientalistyki UAM, zaprojektował był w 1920 r. ... brat Babci Marii - architekt Roger Sławski... Stojący obok drugiej z siedzib Instytutu budynek Domu Studenckiego Hanka też zresztą zaprojektowan przez tegoż Rogera Sławskiego.
Historyjka zatoczyła kółko
autor: Tomasz S. Wicherkiewicz
Dopiski w nawiasach kwadratowych - Justyna Makarewicz, Dźwiękowe Archiwum Kcyni
Materiały w galerii poniżej pochodzą z archiwum Autora, udostępnione Dźwiękowemu Archiwum Kcyni za jego zgodą
