Zachęcona wynikami badań dr Alicji Drozd-Lipińskiej z UMK w Toruniu postanowiłam poszukać dodatkowych informacji na temat rodziny Mieczkowskich z Siernik. Dzięki materiałom dostępnym w Kujawsko-Pomorskiej Bibliotece Cyfrowej udało mi się dotrzeć do notatek i artykułów, które potwierdzają zaangażowanie społeczne Edwarda Mieczkowskiego i jego żony Zofii.

Hrabia Edward Mieczkowski był właścicielem majątku w Siernikach. Jak wskazuje Sławomir Łaniecki (w pracy: Nadnoteckie pałace, dwory, folwarki Powiatu Nakielskiego, Sępólno Krajeńskie-Nakło nad Notecią 2010, s. 307-308.) Mieczkowski nabył go w 1902 roku, choć już wcześniej jego przodkowie dzierżawili te ziemie. Razem z żoną Zofią (z d. Heyducką) mieli troje dzieci: Ewę, Marię i Bernarda. Ewa, jak wynika z przywołanego we wstępie opracowania autorstwa dr Drozd-Lipińskiej, zmarła w wieku 16 lat w wyniku obrażeń doznanych podczas wypadku na polowaniu. Niestety, nie udało mi się znaleźć dodatkowych informacji, które uszczegóławiałyby okoliczności wypadku. Znalazłam natomiast inne notki prasowe, które dokumentują działalność społeczną rodziny. 

Edward Mieczkowski angażował się przedsięwzięcia patriotyczne. Przewodniczył wiecowi wyborczemu Polaków w 1908 roku, w czasie Powstania Wielkopolskiego był komendantem Kcyni (źródło: www.powstanie.szubin.net), w II RP włączył się w działalność Towarzystwa Powstańców i Wojaków - jak donosi "Dziennik Bydgoski" w numerze 194 z 1925 roku pan Mieczkowski został jednym z chrzestnych sztandaru oddziału Towarzystwa w Iwnie. Wsparł także organizatorów uroczystości, dostarczając wozy niezbędne do transportu uczestników z Kcyni do Iwna, już w trakcie wydarzenia zaczął poloneza w pierwszej parze ... Z kolei w 1927 roku, gdy w Sipiorach miało miejsce podobne poświęcenie sztandaru dla tamtejszego oddziału Towarzystwa, pan Edward Mieczkowski także przybył na to wydarzenie i, jak pisze reporter, "zaszczycił je swoją obecnością." ("Dziennik Bydgoski" z 1927 roku, nr 192). Był zapewne ważną figurą środowiska powstańców wielkopolskich. Był także prezesem Wielkopolskiego Towarzystwa Kółek Rolniczych na powiat Szubin ("Gazeta Bydgoska z 1928 roku, nr 48).

Również Zofia Mieczkowska, jak większość małżonek właścicieli ziemskich angażowała się w działalność charytatywną. Taką zaangażowaną postawę promowały ówczesne czasopisma dla kobiet - np. "Włościanka". U Zofii Mieczkowskiej z Siernik mieszkańcy powiatu szubińskiego mogli składać dary w charytatywnej akcji gwiazdkowej (tzw. "Bazarach gwiazdkowych" - Gazeta Toruńska z 1916 r., r. 52, nr 263), z kolei Edward, obok innych właścicieli majątków z okolicy, jak wspominają artykuły z prasy lokalnej z lat 30., wspierał zbiórki produktów spożywczych przekazywanych bezrobotnym. Problem bezrobocia był powszechny w latach 30. i dotknął także Kcynię.

Do wyjaśnienia pozostaje jeszcze ustalenie, gdzie dokładnie pochowany jest Edward Mieczkowski. W publikacji autorstwa Sławomira Łanieckiego czytamy, że Edward zostawił majątek synowi Bernardowi, a sam przeprowadził się po śmierci żony do Sopotu, gdzie się ponownie ożenił. Być może tam właśnie został pochowany? Gdyby ktokolwiek znał miejsce pochówku Edwarda Mieczkowskiego, proszę o kontakt.

opracowanie: Justyna Makarewicz/Dźwiękowe Archiwum Kcyni; zdjęcie na okładce: Dwór w Siernikach, źródło: Fotopolska