Józef Rowecki, mieszkaniec Miasteczka Krajeńskiego, został zmobilizowany do wojska 24 sierpnia 1939 r. W domu została żona Zofia z dziećmi. Józefa wcielono go do 62. pułku piechoty w Bydgoszczy. Jak wspominała jego córka, Łucja Misiak¹, Józef ucierpiał podczas nalotu niemieckich samolotów na koszary wojskowe zlokalizowane przy ulicy Warszawskiej. W dniu 2 września 1939 r. został ranny w lewą stronę klatki piersiowej. "Tak poważnie, że świadkowie przekonali się, iż dawał tylko bardzo słabe oznaki życia."² Zmarł tego samego dnia o g. 24. Informację o jego śmierci przekazał żonie kuzyn Józefa Roweckiego, Leon Kurzajczyk. Leon Kurzajczyk wraz z Stanisławem Balcerowiakiem zostali przez wdowę w 1946 r. powołani na świadków, którzy mieli przed sądem potwierdzić zgon Józefa Roweckiego. Takie przedsądowe postępowania odbywały się po wojnie, by uregulować status małżeński osób, których bliski zginął lub zaginął. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego sąd wydawał postanowienie o stwierdzeniu zgonu. 

Niemcy mieli samoloty pod naszymi znakami - opowiadała pani Łucja. One wyglądały jak polskie samoloty. Chłopaki tak się cieszyli - "nam nic nie mówili, że mają tyle samolotów" - słowa żołnierzy przekazywała córka Józefa Roweckiego. Strzelali [do nich] jak do kaczek - opowiadała.

Pamiętajmy o Józefie Roweckim, żołnierzu, którego zabiła niemiecka bomba.

Na zdjęciu grupowym widocznym poniżej, a wykonanym w dniu 28 stycznia 1928 r., widzimy 7. kompanię 62 pp Wielkopolskiej. Niestety nie wiemy, który spośród uwiecznionych na fotografii żołnierzy to Józef Rowecki. 

Opracowane na podstawie: Postanowienia Sądu Grodzkiego w Wyrzysku z 1946 r.(Sygn. akt Zg 38/46) oraz wspomnienia Łucji Misiak, nagranego w lipcu 2019 r. Fotografia z archiwum rodzinnego Łucji Misiak

Justyna Makarewicz

Przypisy: 

1. Nagranie rozmowy z panią Łucją dostępne w dziale: Nagrania. Kliknij tutaj (od 14 min.)

2. Uzasadnienie do postanowienia Sądu Grodzkiego w Wyrzysku z dnia 15 listopada 1946 r.